Τι θα συνέβαινε αν σταματούσε ξαφνικά η περιστροφή της Γης?

Οι Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι το είχαν πει χιλιάδες χρόνια πριν, αλλά χρειάστηκαν να περάσουν αιώνες για να (επαν)αποδειχθεί ότι η Γη περιστρέφεται γύρω από τον άξονα της και γύρω από τον Ήλιο. Κατά το Μεσαίωνα το πιθανότερο είναι ότι θα σε έκαιγαν ζωντανό αν ισχυριζόσουν κάτι τέτοιο, ωστόσο, αν είχαν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν το παρακάτω video του Vsauce θα καταλάβαιναν πόσο σημαντική είναι για τη ζωή η περιστροφή της Γης.

Να λοιπόν τι θα συνέβαινε αν σταματούσε ξαφνικά η περιστροφή της Γης γύρω από τον άξονα της:

Τα σώματα όλων των πλασμάτων θα εκτοξευόταν προς την Ανατολή σαν συνονθύλευμα σάρκας και κοκάλων με ταχύτητα 1600 km/h.

Οι μόνοι που θα μπορούσαν να επιζήσουν για λίγο θα ήταν όσοι βρίσκονται στους πόλους της Γης ή σε ιπτάμενο σκάφος (για μερικά δευτερόλεπτα…)

Αμέσως μετά το “φρενάρισμα” της Γης θα δημιουργηθούν γιγαντιαίες καταιγίδες και η ταχύτητα του ανέμου θα είναι τόσο μεγάλη που θα καίει ακαριαία τα πάντα σε όλο τον πλανήτη, διαβρώνοντας ταυτόχρονα όλη την επιφάνεια της Γης. 

Παράλληλα, οι ωκεανοί θα δημιουργούσαν γιγαντιαία τσουνάμι και το νερό θα συγκεντρωνόταν στους πόλους.

Ο πυρήνας της Γης θα σταματούσε επίσης να γυρίζει με αποτέλεσμα την κατάρρευση του προστατευτικού μαγνητικού πεδίου.

Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα η ραδιενεργή ακτινοβολία του Ήλιου να σκοτώσει ακαριαία τα πάντα (ό,τι θα μπορούσε να έχει περισσέψει από τα προηγούμενα).

Ακόμη, το μισό μέρος της Γης (όπου βλέπει ο Ήλιος) θα τεράστιες θερμοκρασίες, ενώ το άλλο μισό θα είναι παγωμένο.

Μετά απ’ όλα αυτά, ακόμη και αν ξεκινούσε εκ νέου η περιστροφή, η ζωή δεν θα μπορούσε να επανέλθει.

Πως σχηματίζεται το Σέλας με απλό τρόπο...

Έχουμε παρακολουθήσει αρκετές φορές time-lapse του Σέλαος (Aurora Borealis ή Southernalis αν προτιμάτε), το εντυπωσιακό αυτό φαινόμενο που παρατηρείται κυρίως σε περιοχές που βρίσκονται κοντά στους δύο πόλους του πλανήτη μας. 

Τα φορτισμένα σωματίδια που προέρχονται από τους ηλιακούς ανέμους φτάνουν στο μαγνητικό πεδίο της Γης και ταξιδεύουν κατά μήκος των μαγνητικών γραμμών του. Μερικά από αυτά τα σωματίδια εκτρέπονται προς τη Γη, ενώ κάποια άλλα αλληλεπιδρούν με τις μαγνητικές γραμμές δημιουργώντας ρεύμα φορτισμένων σωματιδίων με κατεύθυνση τους δύο πόλους (γι’ αυτό παρατηρείται Σέλας ταυτόχρονα και στους δύο).

Όταν φτάσουν στην ιονόσφαιρα συγκρούονται με ιόντα οξυγόνου και αζώτου, τα οποία απορροφούν την ενέργεια και έρχονται σε υψηλότερη ενεργειακή κατάσταση. Στη συνέχεια αποδιεγείρονται εκπέμποντας την ενέργεια με τη μορφή ορατής ακτινοβολίας. Αυτό είναι το Σέλας και τα διαφορετικά χρώματα προέρχονται εξαιτίας της αποδιέγερσης διαφορετικών ιόντων.

Κάθε νοικοκυριό έχει τη δική του μικροβιακή ταυτότητα!

Όταν μια οικογένεια μετακομίζει, δεν παίρνει μαζί της μόνο το νοικοκυριό· παίρνει και τα μικρόβιά της, τα οποία μάλιστα χρειάζονται μόνο λίγες ώρες μέχρι να καταλάβουν τους χώρους της νέας κατοικίας. Στο μέλλον, λένε οι ερευνητές, το λεγόμενο «μικροβιακό αποτύπωμα» ίσως αποδειχθεί πολύτιμο εργαλείο τόσο για την ιατρική όσο και για την εγκληματολογία.

Τα τελευταία χρόνια η λεγόμενη μικροχλωρίδα του ανθρώπινου οργανισμού -βακτήρια και άλλοι μικροοργανισμοί που ζουν κυρίως στο παχύ έντερο και το δέρμα- προσελκύει έντονο ερευνητικό ενδιαφέρον, αφού οι μικροί φιλοξενούμενοί μας έχει διαπιστωθεί ότι παίζουν ρόλο σε παθήσεις όπως η παχυσαρκία, ο καρκίνος ή ακόμα και ο αυτισμός.

«Θέλαμε να μάθουμε σε ποιο βαθμό οι άνθρωποι επηρεάζουν τις μικροβιακές κοινότητες μεταξύ τους και στις επιφάνειες του σπιτιού» λέει ο Τζακ Γκίλμπερτ του Πανεπιστημίου του Σικάγο, επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύεται στο Science.

Το ερευνητικό πρόγραμμα του Γκίλμπερτ, με την ονομασία «Μελέτη Οικιακού Μικροβιώματος», είναι ίσως η πρώτη που χαρτογραφεί τις μετακινήσεις μικροβίων από τους ανθρώπους σε αντικείμενα και το αντίστροφο. Οι μικροοργανισμοί εξαπλώνονται εύκολα με το φτέρνισμα, με το απλό άγγιγμα, αλλά και μέσω των νεκρών κυττάρων δέρματος που πέφτουν συνεχώς από πάνω μας.

Η ομάδα του Γκίλμπερτ χαρτογράφησε το μικροβιακό αποτύπωμα επτά οικογενειών, από τις οποίες οι τρεις βρισκόταν σε διαδικασία μετακόμισης. Κάθε μέρα για έξι εβδομάδες, οι ερευνητές έπαιρναν δείγματα μικροβίων από τα χέρια, τα πόδια και τις μύτες των εθελοντών, καθώς και από διάφορες επιφάνειες του σπιτιού, όπως τα πόμολα, οι διακόπτες, το πάτωμα και ο πάγκος της κουζίνας.

Πίσω στο εργαστήριο, οι ερευνητές πραγματοποίησαν γενετικές αναλύσεις με τις οποίες απομονώθηκαν πάνω από 21.000 είδη μικροβίων.

Η σημαντικότερη διαπίστωση ήταν ότι κάθε οικογένεια είχε τη δική της μικροβιακή υπογραφή από την οποία μπορούσε να αναγνωριστεί. Επιπλέον, οι οικογένειες που μετακόμισαν άλλαξαν το μικροβιακό προφίλ της νέας τους κατοικίας μέσα σε διάστημα μόλις 24 ωρών. Μάλιστα μία από τις οικογένειες αυτές έμεινε προσωρινά σε δωμάτιο ξενοδοχείου πριν από τη μετακόμιση, και το δωμάτιο κατακλύστηκε από τα μικρόβιά της μέσα σε τρεις μόλις ώρες.

Όσον αφορά τη μεταφορά μικροβίων από άνθρωπο σε άνθρωπο, ο σημαντικότερος παράγοντας ήταν η συχνή σωματική επαφή -τα ζευγάρια, για παράδειγμα, είχαν περισσότερα κοινά μικρόβια μεταξύ τους παρά με τα παιδιά τους.

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις της μελέτης ήταν ένα ζευγάρι που φιλοξένησε για λίγες μέρες έναν άνδρα. Η ανάλυση των μικροβίων από διαφορετικές περιοχές του σπιτιού αποκάλυψε ότι οι δύο άντρες μοιράζονταν το μπάνιο, ενώ η γυναίκα χρησιμοποιούσε διαφορετικό.

Η μελέτη του οικιακού μικροβιώματος θα μπορούσε στο μέλλον να αξιοποιηθεί από τους εγκληματολόγους, λέει ο Δρ Γκίλμπερτ. Ένα δείγμα από το πάτωμα ενός σπιτιού, για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποκαλύψει ποια οικογένεια ή ποιο άτομο πέρασε απο εκεί και πότε, ακόμα και αν τα άτομα αυτά δεν άφησαν ίχνη του δικού τους γενετικού υλικού.

«Θα μπορούσαμε ακόμα να βρούμε πόσα άτομα μένουν σε ένα σπίτι, και ποια είναι η σχέση μεταξύ τους» λέει ο ερευνητής.

Έπειτα από αυτά τα εντυπωσιακά αποτελέσματα του πειράματος, ο Δρ Γκίλμπερτ συνεργάζεται τώρα με την αστυνομία της Χαβάης για την αξιοποίηση μεθόδων μικροβιολογίας στη διαλεύκανση διαρρήξεων.

Ο βόρειος μαγνητικός πόλος μεταναστεύει προς τη Σιβηρία

Ο βόρειος πόλος του μαγνητικού πεδίου της Γης μετακινείται ανατολικά από την καναδική Αρκτική προς τη Σιβηρία, αναγκάζοντας έτσι τη βελόνα της πυξίδας να αλλάζει σταδιακά κατεύθυνση. Μέσα στους έξι πρώτους μήνες μετρήσεων, οι τρίδυμοι ευρωπαϊκοί δορυφόροι Swarm κατέγραψαν μεταβολές όχι μόνο στο μαγνητικό βορρά αλλά και σε άλλες περιοχές του πλανήτη.

Οι τρεις δορυφόροι του σμήνους Swarm, ένα είδος ιπτάμενης πυξίδας υψηλής ακρίβειας, εκτοξεύτηκαν το Νοέμβριο του 2013 με πρωτεύοντα στόχος να χαρτογραφήσουν το μαγνητικό πεδίο της Γης, μια μαγνητική «φούσκα» που προστατεύει τον πλανήτη από επικίνδυνα ηλιακά και κοσμικά σωματίδια.

Το μαγνητικό πεδίο της Γης δημιουργείται από την κίνηση ρευστού σιδήρου στον πυρήνα του πλανήτη. Το πεδίο σχηματίζει μια γιγάντια φούσκα που εκτείνεται μακριά στο διάστημα, επηρεάζεται όμως τοπικά από μαγνητικά πετρώματα ή ακόμα και από το πεδίο που προκαλεί η κίνηση του αλμυρού νερού στους ωκεανούς.

Το μαγνητικό πεδίο επηρεάζεται επίσης από μεταβολές στη ροή ρευστού σιδήρου στον πυρήνα, μεταβολές που επηρεάζουν το πεδίο σε πλανητική κλίμακα. Όπως ανακοίνωσε η ευρωπαϊκή διαστημική υπηρεσία ESA, μετρήσεις των δορυφόρων Swarm το τελευταίο εξάμηνο επιβεβαιώνουν μια τάση γενικής εξασθένισης του πεδίου. Η εξασθένιση είναι εντονότερη στο Δυτικό Ημισφαίριο και ειδικά στην περιοχή του Νότιου Ατλαντικού -οι δορυφόροι που περνούν πάνω από αυτή την περιοχή δέχονται μεγαλύτερες δόσεις ακτινοβολίας, επισημαίνει η υπηρεσία. Σε άλλές περιοχές, όπως ο νότιος Ινδικός, το μαγνητικό πεδίο έχει ενισχυθεί από τον Ιανουάριο.

Επιπλέον, οι μετρήσεις των δορυφόρων επιβεβαιώνουν ότι ο βόρειος μαγνητικός πόλος μετακινείται ανατολικά προς τη Σιβηρία.

Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι ο μαγνητικός βορράς μετακινείται με ολοένα αυξανόμενη ταχύτητα που φτάνει πλέον τα 55 με 60 χιλιόμετρα το χρόνο.

Αυτό σημαίνει ότι οι χάρτες του μαγνητικού πεδίου θα πρέπει να ενημερώνονται συχνά για να μπορούν οι χρήστες της πυξίδας να υπολογίζουν τη θέση του γεωγραφικού βορρά από την κατεύθυνση του μαγνητικού βορρά που δείχνει το όργανο.

Θα φανταζόταν κανείς ότι ο νότιος μαγνητικός πόλος του πλανήτη θα ακολουθούσε την αντίστροφη διαδρομή. Στην πραγματικότητα όμως το μαγνητικό πεδίο δεν είναι συμμετρικό και ο νότιος μαγνητικός πόλος δεν βρίσκεται ακριβώς στον αντίποδα του βόρειου. Ο νότιος μαγνητικός πόλος μετακινείται κι αυτός, με μικρότερη όμως ταχύτητα που εκτιμάται στα 10 με 15 χιλιόμετρα το χρόνο.

Οι γεωλόγοι πίστευαν κάποτε ότι το μαγνητικό πεδίο της Γης είναι σταθερό και οι μαγνητικοί πόλοι παραμένουν ακίνητοι στις σημερινές θέσεις τους. Η έκπληξη ήρθε από τη χαρτογράφηση μαγνητικών βράχων στο βυθό του Ατλαντικού, οι οποίοι αποκάλυψαν ότι το πεδίο όχι μόνο αλλάζει αλλά περιοδικά αντιστρέφεται.

Και, όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, πριν από περίπου 780.000 χρόνια ο βόρειος μαγνητικός πόλος βρισκόταν στην Ανταρκτική και ο νότιος στην Αρκτική -η πυξίδα θα έδειχνε τότε στην αντίθετη κατεύθυνση από ό,τι σήμερα.

Φαίνεται μάλιστα ότι η διαδικασία αντιστροφής έχει ξεκινήσει για μια ακόμα φορά, αν και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πότε θα ολοκληρωθεί.

Τα υπερευαίσθητα μαγνητόμετρα των δορυφόρων Swarm της ESA μετρούν την ένταση και την κατεύθυνση του μαγνητικού πεδίου σε κάθε σημείο της τροχιάς τους.

Οι ανεπαίσθητες διαταραχές που καταγραφούν θα μπορούσαν τώρα να δώσουν νέα στοιχεία για τη συμπεριφορά του πυρήνα, ή ακόμα και να αποκαλύψουν κοιτάσματα σιδήρου ή άλλων μαγνητισμένων ορυκτών.

Πηγή: in.gr

Τίτλοι τέλος για το MSN Messenger...

Οριστικό τέλος για το παγκοσμίως γνωστό MSN Messenger των 330 εκατομμυρίων χρηστών, το οποίο μετράει ήδη 15 χρόνια ζωής. Η λειτουργία του θα τερματίσει στην Κίνα στο τέλος Οκτωβρίου, όπως αναφέρει το BBC.

Ξεκίνησε το 1999, ωστόσο από το 2013, οπότε και η Microsoft εξαγόρασε τη δημοφιλή πλατφόρμα Skype έναντι 8,5 δισ. δολαρίων, η λειτουργία του σταμάτησε στις περισσότερες αγορές του πλανήτη.

Το 2009, το Windows Live Messenger αριθμούσε περί τους 330 εκατομμύρια χρήστες. Ωστόσο, τα νούμερα έπεφταν χρόνο με τον χρόνο, ενώ η ταυτόχρονη άνοδος του Slype, που το 2012 έφτασε τα 300 εκατομμύρια χρήστες, σηματοδότησαν την αρχή του τέλους για το πάλαι ποτέ δημοφιλές MSN Messenger.

Διαδραστική 3D εφαρμογή δείχνει τον καιρό σε όλο τον κόσμο!

Η εφαρμογή meteoearth.com είναι μία εξαιρετική δουλειά στην οποία βλέπετε τον πλανήτη Γη να γυρνάει και πάνω στον οποίο φαίνονται όλα τα καιρικά φαινόμενα.

Επιλέξτε την πόλη που έλετε γράφοντάς την στην αγγλική γλώσσα πάνω αριστερά και θα σας δείξει τον καιρό τις επόμενες μέρες και αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες για τον καιρό πατήστε πάνω στο παράθυρο που θα ανοίξει και θα μεταφερθείτε σε σελίδα με περισσότερες λεπτομέρειες.
Η σελίδα δείχνει τη θερμοκρασία, τη βροχόπτωση, τα σύννεφα, τον άνεμο, τις τοπικές καταιγίδες κ.λπ. Σε παραγματικό χρόνο, μπορείτε να κινήσετε με το ποντίκι τη Γη, θα δείτε τον ήλιο και άλλα αστέρια.

Πρόκειται για υπέροχη εφαρμογή και θα σας αρέσει οπωσδήποτε. Καλή περιήγηση.


Πατήστε για να μεταφερθείτε στο Meteo earth

Οι Καρυάτιδες της Αμφίπολης!

Το εντυπωσιακό ταφικό μνημείο στον λόφο Καστά της Αμφίπολης «ξετυλίγει» μέρα με τη μέρα τα μυστικά του. 

Οι δύο Καρυάτιδες που ανακαλύφθηκαν το Σάββατο προκάλεσαν συγκίνηση και δέος σε αρχαιολόγους και κοινό.

Οι δύο Κόρες, από τις οποίες μόνο η μία σώζει σχεδόν ακέραιο το πρόσωπό της, φέρουν πλούσιους βοστρύχους που καλύπτουν τους ώμους τους, ενώτια και χειριδωτό (με μανίκια) χιτώνα, ενώ υπάρχουν ίχνη κόκκινου και μπλε χρώματος.

Μια ακόμα ενδιαφέρουσα παράμετρος είναι τα δυο χέρια τους, το δεξί της μίας και το αριστερό της άλλης, τα οποία, αν και δεν σώζουν το μεγαλύτερο μέρος τους, έχουν φανερή κατεύθυνση: «Ήταν προτεταμμένα, ώστε με την κίνηση τους να αποτρέπουν συμβολικά εκείνους οι οποίοι θα επιχειρούσαν την είσοδο στον τάφο και ήταν ένθετα. Ακολουθείται, δηλαδή, η ίδια τεχνική, όπως στις κεφαλές και στα φτερά των Σφιγγών» πληροφορεί το ΥΠΠΟΑ.

Τα τμήματα παλάμης και τα μικρότερα θραύσματα από τα δάκτυλά τους που βρέθηκαν ανάμεσα στα αμμώδη χώματα, αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο να εντοπιστούν κι άλλα μέρη τους.

Τι γνωρίζουμε όμως για τον τύπο αυτό των γλυπτών, με διασημότερους εκπροσώπους τις έξι Κόρες που στήριζαν την οροφή της νότιας πρόστασης του Ερεχθείου; 

Σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη, οι Καρυάτιδες ταυτίζονται με τις νεαρές κοπέλες από τις Καρυές της Λακωνίας, που χόρευαν με καλάθια στο κεφάλι σε τελετουργίες προς τιμήν της Καρυάτιδος Αρτέμιδος. 

Οι γυναικείες μορφές τους χρησιμοποιήθηκαν στην αρχαία αρχιτεκτονική -κυρίως στον ιωνικό ρυθμό- αντί για κίονες, ενώ το «ανδρικό» τους αντίστοιχο είχε τη μορφή του Άτλαντα.

Όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, οι Καρυάτιδες του Ερεχθείου αντικατοπτρίζουν τη γλυπτική του «πλούσιου ρυθμού» του τελευταίου τέταρτου του 4ου αι. π. Χ.

Στο βιβλίο των Εκδόσεων Καπόν Η Ακρόπολη μέσα από το Μουσείο της, ο καθηγητής Πάνος Βαλαβάνης σημειώνει «ότι ο αρχιτεκτονικός ρόλος των κορών υπηρετείται από τη στάση τους (αξονικός σκελετός), τα βαριά τους ενδύματα (κατακόρυφες εξωτερικές πτυχές του πέπλου σαν ραβδώσεις κιόνων), την περίπλοκη και ογκώδη κόμμωσή τους (για την ενίσχυση του αδύναμου για στήριξη αυχένα), και ένα είδος καλαθιού στο κεφάλι που λειτουργεί ως κιονόκρανο».

Ο ίδιος πληροφορεί ότι τα έξι αγάλματα αποτελούσαν έργα διαφορετικών γλυπτών που αντέγραψαν κάποιο πρότυπο, πιθανόν έργο μαθητών του Φειδία ή ακόμη και του Καλλίμαχου, ενώ δεν αποκλείει κάθε μία Κόρη να έφερε διαφορετικά χρώματα στην ενδυμασία της. 

Από τις πιο πειστικές ερμηνείες για τον συμβολικό τους χαρακτήρα, είναι ότι πρόκειται για χοηφόρους, που απέδιδαν τιμές στον αρχαίο βασιλιά της πόλης Κέκροπα, ο τάφος του οποίου βρισκόταν ακριβώς κάτω από τη νότια πρόσταση του Ερεχθείου.

Πρόδρομες μορφές των Καρυάτιδων του Ερεχθείου θεωρούνται οι Κόρες που στόλιζαν τον Θησαυρό των Σιφνίων, ο οποίος χρονολογείται λίγο πριν το 525 π. Χ. και είναι ένα από τα εντυπωσιακότερα μνημεία στο ιερό των Δελφών. 

Αντί για κίονες, δύο Κόρες στήριζαν τον θριγκό του κτιρίου (τα αγάλματα εκτίθενται στο Μουσείο των Δελφών), ενώ η μία διατηρεί μεγάλο μέρος του κορμού και το κεφάλι με τον κάλαθο διακοσμημένο με ανάγλυφη διονυσιακή σκηνή μαινάδων και σιληνών. Τα ενδύματά τους πρέπει να ήταν κι αυτά χρωματισμένα (με κόκκινο, μπλε, πράσινο, ώχρα και χρυσαφί χρώμα) για περισσότερο εντυπωσιασμό.

Δύο άλλες Καρυάτιδες, του 1ου αι. π. Χ. αυτή τη φορά, στόλιζαν και στήριζαν τα μικρά προπύλαια του Ιερού της Δήμητρας της Ελευσίνας.

Τεράστιες σε μέγεθος, η μία αποτελεί κεντρικό έκθεμα του μουσείου της Ελευσίνας, ενώ η δεύτερη βρίσκεται στο Fitzwilliam Museum του Κέιμπριτζ.

Η «Κιστοφόρος Κόρη», όπως είναι γνωστή η Καρυάτιδα του ελληνικού μουσείου, φέρει στην κεφαλή της την κίστη, ένα κιβώτιο κυλινδρικού σχήματος που χρησίμευε για τη φύλαξη τροφών και το οποίο κρατούσαν στις μυστηριακές λατρείες, όπως αυτές των Ελευσινίων, οι κιστοφόροι.

Η Καρυάτιδα που βρίσκεται στο μουσείο του Κέιμπριτζ, φέρει κι αυτή το ίδιο διακοσμητικό μοτίβο με την ξενιτεμένη αδελφή της, ενώ η ιστορία της έχει αρκετά κοινά με την Καρυάτιδα που άρπαξε ο Έλγιν: Έγινε περίπου την ίδια περίοδο με τη λεηλασία στην Ακρόπολη από τον περιηγητή Έντουαρντ Κλαρκ, ειδικό στην ορυκτολογία, ο οποίος πέτυχε τη μεταφορά από την Ελευσίνα της κολοσσιαίας μαρμάρινης Kαρυάτιδας-Kιστοφόρου στην Αγγλία.

Μια ιστορία που «πρωταγωνιστεί» στο αρχαιολογικό ντοκιμαντέρ της Ελένης Στούπου-Κατσαμούρη

Το παράξενο πεπρωμένο της αρπαγείσας κόρης, το οποίο κέρδισε το βραβείο μικρού μήκους στο Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαιολογικών Ταινιών της Αμιένης το 2010.

Τέλος, οι «Μαγεμένες» της Θεσσαλονίκης, οι ανάγλυφες παραστάσεις που κοσμούσαν κάποτε τις δυο πλευρές των πεσσών μιας κορινθιακής κιονοστοιχίας, έχει επικρατήσει να ονομάζονται ως οι «Καρυάτιδες» της πόλης. 

Νεότερες από τις προηγούμενες (είναι ρωμαϊκές, των τελών του 2ου αι. μ. Χ.), αλλά με παρόμοια ιστορία υφαρπαγής να τις συνοδεύουν, οι «Μαγεμένες» εκτίθενται σήμερα στο Λούβρο.

Οι οκτώ ανάγλυφες μορφές έφεραν μυθολογικές μορφές που σχετίζονταν με τη λατρεία του Διονύσου, όπως του ίδιου του θεού, της Αριάδνης, του Γανυμήδη, της Αύρας και του Διόσκουρου. 

Αργότερα οι Χριστιανοί τις ονόμασαν «Είδωλα», ενώ οι σεφαραδίτες της πόλης «Las Incantadas», δηλαδή οι Μαγεμένες. 

Βρίσκονταν κοντά στην Αρχαία Αγορά, δίπλα από τα Λουτρά Παράδεισος. Το 1864 αφαιρέθηκαν και μεταφέρθηκαν στη Γαλλία, με την άδεια των οθωμανικών αρχών, από τον Γάλλο παλαιογράφο Εμανουέλ Μίλερ. 

Η ιστορία τους έγινε ακόμα ένα αρχαιολογικό ντοκιμαντέρ, με τίτλο Οι Μαγεμένες (2010), μια παραγωγή του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Μακεδονικών και Θρακικών Σπουδών.

Πηγή: news.in.gr